Η ΦΙΛΙΑ

 

Σήμερα συνειδητοποίησα κάτι απλό, αλλά καθόλου αυτονόητο:
η φιλία δεν φαίνεται στα λόγια... φαίνεται στις πράξεις.

Δεν είναι φίλος αυτός που είναι εκεί όταν όλα πάνε καλά, όταν γελάς και όλα κυλάνε εύκολα. Αυτούς τους βρίσκεις παντού.
Φίλος είναι αυτός που μένει όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Αυτός που δεν φοβάται να σταθεί δίπλα σου, ακόμα κι όταν δεν τον συμφέρει.

Συνειδητοποίησα ότι η πραγματική φιλία δεν κάνει θόρυβο. Δεν χρειάζεται αποδείξεις, δεν ζητάει ανταλλάγματα. Είναι εκεί… σιωπηλά αλλά σταθερά.

Και κάτι ακόμα: δεν αξίζουν όλοι μια θέση στη ζωή σου.

Υπάρχουν άνθρωποι που μπερδεύουν τη φιλία με το συμφέρον. Που είναι δίπλα σου όσο τους εξυπηρετείς, αλλά εξαφανίζονται όταν τους χρειαστείς εσύ. Και το πιο δύσκολο δεν είναι να το καταλάβεις… είναι να το αποδεχτείς.

Σήμερα όμως κατάλαβα πως δεν είναι κακό να αφήνεις πίσω τέτοιους ανθρώπους.
Δεν είναι σκληρότητα — είναι αυτοσεβασμός.

Η φιλία είναι επιλογή. Και όπως επιλέγεις ποιον κρατάς, έτσι πρέπει να έχεις τη δύναμη να επιλέγεις και ποιον αφήνεις.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν έχει σημασία πόσους φίλους έχεις.
Σημασία έχει ποιοι μένουν.

ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ ΕΔΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΌΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΈΧΩ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΜΟΥ!